ندای جوانی

صدای جوان روشنگر ایرانی

باغ آرزو…

1394 بازدید
روشن
تاریخ نشر : ۰۴-۱۱-۹۲
دستبندی : معاصر
لینک کوتاه : nedaj.ir/?p=257

شبی از پشت يك تنهايي نمناك و باراني

تو را با لهجه گلهاي نيلوفر صدا كردم

تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم

پس از يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس

تو را از بين گلهايي كه در تنهايي ام روييد جدا كردم

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي :

” دلم حيران و سرگردان چشماني است رويايي”.

“و من تنها براي ديدن آن چشمها ،تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم”

همين بود آخرين حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگينت ،

حريم چشمهايم را به روي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم.

نمي دانم چرا رفتي؟ نمي دانم چرا،شايد خطا كردم

و تو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي نمي دانم كجا ،تا كي،براي چه ولي رفتي

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد

و بعد رفتنت رسم نوازش در غم خاكستري گم شد

و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت تمام بالهايش در غرق در اندوه و غربت شد.

و بعد از رفتنت آسمان چشمهايم خيس باران بود…

و بعد از رفتن تو انگار كسي حس كرد  که من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت.

كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد.

و بعد از رفتنت درياچه بغضي كرد.

كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد.

و من با آن كه مي دانم تو هرگز ياد من را با عبور خود نخواهي برد

هنوز آشفته چشمان زيباي تو ام …برگرد!

پس از اين سر نوشت انتظار من چه خواهد شد؟

و بعد از اين همه طوفان وهم و پرسش و ترديد كسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت:

” تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم.”

و من در حالتي ما بين اشك و حسرت و ترديد

كنار انتظاري كه بدون پاسخ و سرد است

و من در اوج پاييزي ترين ويراني يك دل

ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

نمي دانم چرا شايد به رسم عادت و دلدادگي هامان براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم….

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتقالب وردپرسسئوسرویس و تعمیر کولر گازی